Bobbie Blommesteijn is Lemnismama, eerste sopraan, creatief brein, huiscomponist, kattenherder en pottenbakker in residence. Met al haar liefde – en wie haar kent weet dat dat heel veel is – heeft ze jarenlang gecomponeerd, geluisterd en geschaafd om een perfect programma neer te zetten. Zelf beschikt ze over een gouden stem waar zelfs engelen jaloers op zijn waarmee ze het onder-, en het bovenmaanse betovert en muzikale grenzen verlegt. Het is heerlijk om met Bobbie te zingen; met haar wanen wij ons in een muzikale speeltuin. Geen toon is te hoog en elke klank wordt met schijnbaar het grootste gemak geproduceerd, met plezier als grootste drijfveer. Dat is zo aanstekelijk dat wij menen zelf beter te gaan zingen met haar in de buurt. (Het Kasteel wist niet wat het overkwam toen Ajacied Bobbie op een ijskoude januari avond in 2023 vanuit vak 1 in de thuiswedstrijd tegen RKC de Sparta-mars aanhief.)
Net zo aanstekelijk kan Bobbie eindeloos en met een grote glimlach genieten van dezelfde grap en vertelt anekdotes over haar favoriete mensen in geuren en kleuren na, zodat haar gezelschap kan meegenieten. En niet alleen haar gezelschap, want ook haar spreekstem draagt makkelijk vier tafels ver. Ze is een van de meest creatieve en muzikale mensen die wij kennen. Als ze ons vraagt om elders mee te zingen, dan hoeven wij niet eens na te denken over het antwoord, want dat is namelijk altijd volmondig: “JA!” Volmondig mag u letterlijk nemen, want wij hoeven ons nooit zorgen te maken over de voedselvoorziening. Bobbie zorgt dat we altijd te eten hebben. En zit u verlegen om een mening? Ze heeft er vast nog wel een liggen. In de pauze trakteert ze ons op alle sketches van Jiskefet (uit haar hoofd) en kan daardoor de naam Peter niet zeggen zonder er meteen “kinderpindakaas” achteraan te plakken. Vandaar dat Lemnis geen Peter heeft, maar wel een Bobbie. Een vrouw uit één stuk met een hart van goud op wie je altijd kan rekenen, juist als je er eens niet zo lekker bij zit. Waar zou Lemnis zijn zonder haar? We komen er liever niet achter.
Lemnis ❤️ Bobbie
“Één van mijn vroegste wapenfeiten is dat ik als driejarige het bruiloftsfeest van vrienden van mijn ouders stil kreeg, toen ik besloot voor het bruidspaar het liedje ‘Droeverig Gevoel’ van Kinderen voor Kinderen te zingen. Of het enorm geschikt repertoire was voor een bruiloft vraag ik me nu af, maar destijds leek het me blijkbaar een uitstekend idee. Van podiumvrees heb ik in elk geval nooit last gehad.
Toen ik op mijn zevende naar groep 5 van de Koorschool in Haarlem ging, werd mijn lot beslecht. Ik werd halsoverkop smoorverliefd op koormuziek. De magie van al die verschillende stemmen die samensmelten tot iets wat altijd zoveel groter is dan de som der delen, fascineert me tot op de dag van vandaag. Na de Koorschool volgde de School voor Jong Talent van het Koninklijk Conservatorium in Den Haag en uiteindelijk het Conservatorium van Amsterdam. Daar kwam ik tot de realisatie dat het nadeel van ‘van je passie je werk maken’ is, dat je van je passie je werk maakt. Ineens sloeg de twijfel me om het hart of ik dat wel wilde, en besloot ik om me volledig te werpen op een andere liefde: het theater. Zo wil het dus dat ik een MA Theaterwetenschap op zak heb maar geen conservatorium ooit heb afgemaakt. Gelukkig ben ik eigenwijs en heb ik me nooit door enig gebrek aan kennis (of in dit geval diploma’s) laten weerhouden en heb ik altijd mijn hart gevolgd. Sinds 2016 zing ik fulltime bij professionele koren in binnen- en buitenland, met wat solowerk wanneer dat kan, en de rest is geschiedenis. Of toekomstmuziek?
Hoezeer ik ook hou van mijn werk en al mijn werkgevers, toch merkte ik dat ik iets miste. Ik voelde de drang om mijn twee passies met elkaar te verenigen, en vond nergens een groep die datgene deed wat ik voor ogen had. En zo werd Lemnis geboren. Je moet wel gek zijn denk ik om in deze tijd zoiets te beginnen, maar gelukkig bleek ik niet de enige gek. De zeven leukste collega’s wilden mee op avontuur. Onbeschrijfelijk hoe trots ik op ons ben. Als we samen zingen zijn wij ook zoveel meer dan de som der delen.”
Bobbie ❤️ Lemnis