Milan Faas zingt met zijn soepele stem alle stijlen even gemakkelijk en met even veel liefde en overgave. Bovendien zingt hij de hoogste noten alsof het niets is. Zijn favoriete lied is altijd het lied dat hij op dat moment zingt, en als je met Milan naar een museum gaat zal hij altijd per zaal hardop roepen welk schilderij zijn favoriet is. Dat is Milan ten voeten uit: hardop liefdevol. Een man met een groot hart op een snelle tong. Als je hem spreekt, kan je er dan ook de donder op zeggen dat hij een uitvoerige lofzang afsteekt over iemand aan wie hij op dat moment denkt – een vriend, iemand met wie hij net heeft gewerkt, zijn geliefde, of gewoon over jouzelf. Mits het niet te vroeg is…
Naast zijn prachtige stem en grote muzikale talent (en zijn ongeëvenaarde gevoel voor stijl) weet Milan ons altijd te verrassen met zijn bizar grote kennis over de meest random onderwerpen. Zo weet hij alles over edelstenen en de Koreaanse keuken, is hij een geweldige kok en kent hij alle Ghibli films (inclusief soundtrack) uit zijn hoofd. Daarnaast is hij een getalenteerd tekenaar, en is hij verantwoordelijk voor het prachtige Lemnis-logo en al het artwork. (U mag applaudisseren…)
Zo multi-getalenteerd als hij is, zo bescheiden is hij. Milan is bij Lemnis het equivalent van de meisjes in de brugklas die voor elke toets in paniek zijn van de onzekerheid en dan toch altijd gewoon weer een 9 halen. Zo komt hij elke repetitie binnen hardop roepend dat hij het ‘nog niet zo goed kan als hij zou willen’ om vervolgens niet alleen zijn eigen partij wonderschoon, foutloos en uit het hoofd te zingen, maar ook die van Maarten en eigenlijk alle andere zangers. Om vervolgens opgelucht te verzuchten dat het eigenlijk best goed ging. Wij zijn er in elk geval van overtuigd dat hij een stiekeme tovenaar is, want hij weet op eigen magische wijze altijd bij iedereen die hem ontmoet een glimlach op hun gezicht te toveren.
Lemnis ❤️ Milan
“Tweestemmig zingen met mijn moeder tijdens het afwassen, of tijdens het fietsen: het zijn de meest dierbare herinneringen uit mijn jeugd. Als ik het weer eens met mijn collega’s over Bach heb, dan roep ik: ‘Bach is eigenlijk kindermuziek.’ Aanvankelijk zie ik beledigde koppen me aanstaren: ‘Bach, kindermuziek?! Hij was een genie!’ Dan leg ik uit dat mijn moeder ooit professioneel zangeres was en dat, als ik Bach hoor of zing, ik mijn moeder achter in mijn hoofd hoor meezingen, zoals ze vroeger voor mij en mijn broers zong toen we klein waren. Ik leerde later van mijn pianoleraar de natuur en het leven te waarderen en alle kleine schoonheden die het ons biedt. Mijn eerste zanglerares zei bij het inzingen: ‘Je moet zingen met het plezier van zingen.’ Dat is wat Bach, en, in het verlengde daarvan, alle muziek voor mij is. Voor mij is dus het gegeven dat zingen met plezier gepaard moet gaan net zo vanzelfsprekend als dat een schip niet kan varen zonder motor of zeil. Al is de boot nog zo mooi, als de intrinsieke stuwkracht mist dan dobbert deze toch richtingloos weg met de stroming van het water.
Ik ben in Haarlem geboren en getogen en het is dus niet zo gek dat het merendeel van mijn vrienden en familie zich bevindt binnen een cirkel van ongeveer vier kilometer om het standbeeld van de Haarlemse stadsheldin, Kenau Simonsdochter Hasselaer, in het Kenaupark. Het was hier, tijdens het jaarlijkse Proefpark, dat ik veel te laat in mijn leven Bobbie Blommesteijn heb ontmoet. Ze zocht nog een tenor voor in haar ensemble. Bobbie en ik wierpen een eerste blik op elkaar en wisten het meteen, dit wordt een vriendschap voor het leven. Dat ze bij toeval al een selectie van mijn meest gewaardeerde collega’s bij elkaar had verzameld, was serendipiteit in haar puurste vorm.
Lemnis slaat naadloos aan bij waarom ik muziek maak. Met kinderlijk plezier samenwerken met mensen waar ik tegenop kijk en gelukkig van word en dat gevoel mee te nemen in de kunst van de ensemblezang.”
Milan ❤️ Lemnis